رابطه ي بين شاخص هاي آمادگي جسماني با توانايي تكرار دوهاي سرعتي در مردان فوتباليست

هدف از انجام اين تحقيق ، ارزيابي رابطه ي بين شاخص هاي آمادگي جسماني شامل توان هوازي و غير هوازي , قدرت و استقامت عضله چهار سر راني و توانايي تكرار دوهاي سرعتي در مردان فوتباليست بود . آزمودني هاي اين تحقيق شامل 33 بازيكن منتخب فوتبال مرد با سابقه ورزشي حداقل 3 سال عضويت در تيم فوتبال (ميانگين ±استاندارد قد: 6/25±174/76 سانتي متر، وزن 5/93 ±65/64 كيلو گرم و سن 0/98± 22/03 سال ( بودند كه به صورت داوطلبانه در اين تحقيق شركت كردند . متغيرهاي تحقيق شامل توان بي هوازي ، توان هوازي ، استقامت عضلات چهارسر ، قدرت عضلات چهار سر و سرعت تكراري به ترتيب با آزمون وينگيت، آزمون آستراند،  دينامومتر ، دينامومتر و آزمون توانايي تكرار سرعت (RSA) اندازه گيري شدند. از روش هاي آماري همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چند گانه براي ارزيابي اطلاعات استفاده شد. نتايج حاصل از تحقيق نشان داد كه رابطه ي منفي و معني داري بين توان هوازي، توان بي هوازي ، قدرت عضلات چهارسر و مجموع زمان تكرار دوهاي سرعتي وجود دارد (0/05 P). در حالي كه بين استقامت عضلات چهارسر و مجموع زمان تكرار دوهاي سرعتي رابطه ي معني داري يافت نشد (0/05 P). نتايج بدست آمده از تحقيق نشان داد كه  به ترتيب اولويت توان هوازي و توان بي هوازي به عنوان بهترين پيش بيني كننده هاي مجموع زمان تكرار دوهاي سرعتي  در تكرار دوهاي سرعتي RSA مي باشند.