تأثير8 هفته تمرين هوازي بر سطوح ALT ،AST ، مقادير انسولين و گلوكز ناشتا در مردان مبتلا به استئاتوهپاتيت غير الكلي

استئاتوهپاتيت غيرالكلي يك اختلال كبدي همراه با تجمع تري گليسيريد در كبد است و مرتبط با سندروم متابوليكي از قبيل چاقي، ديابت قندي و هايپرليپيدميا است.هدف از پژوهش حاضر، بررسي تاثير 8 هفته تمرينات هوازي، برسطوحALT ، AST، انسولين و گلوكز ناشتا درمبتلايان به استئاتوهپاتيت غيرالكلي بود. 20 فرد بيمار به دو گروه تمرين هوازي و گروه كنترل(10=n) تقسيم شدند. گروه تمرين هوازي به مدت 8 هفته، هر هفته 3 جلسه، شامل 10 دقيقه گرم كردن، دويدن با شدت 55 تا 75 درصد ضربان قلب بيشينه و 5 دقيقه سرد كردن شركت نمودند. نمونه خون وريدي آن ها قبل و پس از 8 هفته تمرين در هر دو گروه جمع آوري شد. جهت تحليل آماري از تحليل واريانس مكرر(ANOVA) با عامل بين گروهي(2*2) استفاده شد. نتايج اين مطالعه در گروه تمرين هوازي كاهش معنادار در سطوح سرمي ALT(P=0/000) و AST(P=0/001) ،گلوكز ناشتا(0/024=P) و انسولين ناشتا(0/000=P)، شاخص مقاومت به انسولين(0/000=P)، اندازه دور كمر (0/04=P)، وزن(0/033=P)  و شاخص توده بدني (0/03=P) را نشان داد، اما در گروه كنترل تغييري ديده نشد. با توجه به مطالعه حاضر، برنامه تمرين هوازي كنترل شده مي تواند روش درماني مفيد براي بيماران استئاتوهپاتيت غيرالكلي باشد.