بررسي راهكارهاي استفاده از اوقات فراغت در قرآن و روايات و اثر آن بر سلامت

اوقات فراغت، بستر مناسبي براي رشد شخصيت و اعتلاي وجود و زمينه ي همواري براي هدايت زندگي و تأمين سلامتي است. اين اوقات از اركان مهم زندگي است كه در قرآن نيز به آن توجه شده است و در تعاليم اسلامي، تفريح سالم و گردش در طبيعت در رابطه با آن ذكر شده است. ارزش و اهميت اين اوقات در زندگي و به خصوص سلامت انسان بسيار بالا و مهم است، به همين خاطر هدف از انجام اين پژوهش كه با روش اسنادي و با توجه به منابع مروري و كتابخانه اي انجام گرفته است، ارائه دانش كاربردي درباره گذران اوقات فراغت از نظر قرآن و دستورات ائمه معصومين (عليهم السلام) است كه راهكارهاي مختلفي چون بهره بردن مادي و معنوي از اين اوقات، پرداختن به اموري چون ورزش، گشت و گذار، سير و سياحت در طبيعت و انجام امور مذهبي مانند بازديد از اماكن مذهبي و صله رحم و ... را ارائه كرده اند. اين راهكارها علاوه بر پر كردن مناسب اين اوقات، مي-توانند موجب حفظ و ارتقاي سلامتي افراد و جامعه گردند و برنامه ريزي صحيح اوقات فراغت مبتني بر دين و علم، روشي مؤثر در هدايت اين اوقات، جهت رسيدن به شادابي، معنويت و سلامتي جامعه و خانواده ها است.