بررسي رابطه ي علّي فشارزاهاي آموزشي و حمايت اجتماعي با فرسودگي تحصيلي با توجه به نقش ميانجي گري استرس ادراك شده در دانشجويان دوره ي كارشناسي دانشگاه شهيد چمران اهواز

هدف پژوهش حاضر، بررسي رابطه ي علّي عوامل فشارزاي آموزشي و حمايت اجتماعي با فرسودگي تحصيلي با ميانجي گري استرس ادراك شده در دانشجويان دوره ي كارشناسي دانشگاه شهيد چمران اهواز بود. جامعه ي آماري پژوهش، كليه ي دانشجويان ترم 5 به بالاي دانشگاه شهيد چمران اهواز بودند. دليل انتخاب دانشجويان ترم 5 به بالا اين بود كه فرسودگي تحصيلي در طي زمان ايجاد مي شود. براي نمونه گيري، ابتدا از روش خوشه اي و سپس شيوه ي نمونه گيري طبقه اي نسبي استفاده شد و مجموعاً در نهايت 493 نمونه مورد بررسي و تحليل قرار گرفتند. براي سنجش متغيرهاي پژوهش از پرسشنامه هاي فرسودگي تحصيلي نسخه ي دانشجويان، حمايت اجتماعي ملكي، دماراي و اليوت، عوامل فشارزاي دانشجويي پولادي ريشهري و استرس ادراك شده كوهن استفاده شد و براي تجزيه و تحليل داده ها، روش تحليل مسير به كار برده شد. نتايج پژوهش نشان داد كه مدل ارائه شده از برازش خوبي برخوردار مي باشد. تبيين هاي مربوط به فرضيات و الگوي پيشنهادي بحث شده، محدوديت ها بيان شد، و پيشنهادات كاربردي نيز ارائه گرديد.