كاربست مؤلفه هاي سازمان يادگيرنده و رابطه ي آن با مديريت دانش در كاركنان و مديران دانشگاه علوم پزشكي جندي شاپور اهواز

پژوهش حاضر با هدف بررسي ميزان كاربست مؤلفه هاي سازمان يادگيرنده در كاركنان و مديران دانشگاه علوم پزشكي جندي شاپور اهواز و رابطه ي آن با مديريت دانش اجرا شده است. جامعه ي آماري اين پژوهش شامل كليه ي كاركنان و مديران دانشگاه علوم پزشكي جندي شاپور اهواز بود. تعداد 180 نفر از آنان با روش نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفت. در اين پژوهش از دو پرسش نامه سازمان يادگيرنده و مديريت دانش به عنوان ابزار گردآوري داده ها مورد استفاده قرار گرفت. روش پژوهش حاضر، توصيفي و با روش همبستگي بود. براي تحليل فرضيه ها از آزمون t تك گروهي، ضريب همبستگي پيرسون و ضريب رگرسيون چندگانه استفاده شد. نتايج تحليل فرضيه ها با استفاده از آزمون t تك گروهي نشان داد كه ميزان پنج مؤلفه ي سازمان يادگيرنده شامل قابليت هاي فردي، الگوهاي ذهني، آرمان مشترك، يادگيري تيمي و تفكر سيستمي كمتر از مقدار متوسط است. همچنين نتايج ضريب همبستگي نشان داد كه بين پنج مؤلفه ي سازمان يادگيرنده با مديريت دانش، رابطه ي مثبت وجود دارد. نتايج تحليل رگرسيون نشان داد كه دو مؤلفه ي تفكر سيستمي و الگوهاي ذهني بهترين پيش بين هاي مديريت دانش هستند. سطح معناداري قابل قبول نيز برابر 0.05 درنظر گرفته شد.