آثار قيود تكليف بر الگوهاي پرتاب كودكان

در اين پژوهش، تغييرپذيري‌هاي الگوهاي پرتاب كودكان درنتيجۀ تغيير قيود تكليف بررسي شد. روي‌هم‌رفته، 24 كودك (12 پسر و 12 دختر) پنج و شش‌ ساله، داوطلبانه در پژوهش شركت كردند. دست‌كاري‌هاي قيود تكليف شامل تغيير در موقعيت هدف (حلقه‌هاي افقي و عمودي) و اندازۀ توپ (قطر 6 و 12 سانتي‌متر) به‌عنوان قيود اصلي درنظر گرفته شدند. الگوهاي قابل‌مشاهده‌اي كه كودكان استفاده كردند، ارزيابي شدند و تغييرات ويژگي‌هاي سينماتيكي مؤلفه‌هاي اصلي الگوي پرتاب ترجيحي شركت‌كنندگان بررسي شدند. انتقال از الگوي پرتاب دو دست به يك ‌دست و تغيير از پرتاب زيرشانه به بالاي شانه در انگشت‌شمار كوشش‌هاي نخستين ديده شد (بيشتر در پرتاب توپ‌هاي بزرگ‌تر)؛ ولي پاسخ حركتي ترجيحي الگوي پرتاب يك ‌دست از بالاي شانه بود. تحليل سينماتيكي نشانگر حساسيت مؤلفه‌هاي تاب‌به‌عقب، بازو و ساعد الگوي پرتاب از بالاي شانه درنتيجۀ اِعمال قيود تكليف موردنظر بود و بيشترين تغييرات در ويژگي‌هاي سينماتيكي مرتبط با مؤلفه ساعد رخ داد. يافته‌هاي پژوهش شواهدي تجربي براي توجيه تغييرات الگوهاي حركتي در رشد حركتي براي نظريۀ سيستم‌هاي پويا فراهم مي‌كنند. همچنين، دربارۀ مزاياي بالقوۀ كاربرد قيود براي بهبود فرايند اكتساب مهارت در زمينه‌هاي تربيت‌بدني بحث شد.