بررسي مديريت تلفيقي علف‌هاي‌هرز مزارع نخود ديم (Cicer arietinum L.)

به‌منظور بررسي كارآيي چند علف‌كش در تلفيق با كولتيواتورزني بين رديف‌ها جهت كنترل علف‌هاي‌هرز مزارع نخود، آزمايشي در سال زراعي94-1393 در استان كرمانشاه به‌صورت استريپ‌‌پلات در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي در چهار تكرار به اجرا در آمد. عامل اصلي شامل عمليات كولتيواتور (كولتيواتورزني و عدم كاربرد كولتيواتور) و عامل فرعي شامل كاربرد علف‌كش‌هاي پندي‌متالين، لينورون، پيريديت، ايزوكسافلوتل، متري‌بيوزين و پاراكوآت به‌ترتيب به ميزان‌هاي 0.82، 0.67، 1.5، 0.48، 0.42 و 0.05كيلوگرم ماده‌ مؤثره در هكتار و شاهد دوبار وجين بودند. نتايج نشان داد كه علف‌كش‌هاي پيريديت و ايزوكسافلوتل به‌ترتيب با 78 و 75‌درصد، بيشترين و لينورون و پاراكوات به‌ترتيب با 29 و 34‌درصد، كمترين كنترل تراكم كل علف‌هاي‌هرز را داشتند. تيمارهاي وجين + كولتيواتور، پيريديت + كولتيواتور و پيريديت، به ترتيب با 44.83، 44.46، 40.58‌درصد افزايش، بيشترين عملكرد دانه نخود را به خود اختصاص دادند. همچنين تيمارهاي ايزوكسافلوتل + كولتيواتور و ايزوكسافلوتل به‌ترتيب 37.18 و 34درصد عملكرد دانه نخود را افزايش دادند. نتايج نشان داد افزودن كولتيواتور به تيمارهاي كاربرد علف‌كش‌هاي پيريديت و ايزوكسافلوتل، تأثير معني‌دار آماري از نظر كاهش علف‌هاي‌هرز و افزايش عملكرد نخود نداشت. مناسب‌ترين تيمار در جهت افزايش عملكرد دانه نخود، كاربرد علف‌كش پيريديت به ميزان 1.5‌كيلوگرم مؤثره در هكتار بود و كاربرد علف‌كش ايزوكسافلوتل از نظر عملكرد دانه، تعداد غلاف و وزن‌خشك بوته نخود اختلاف معني‌دار آماري با علف‌كش پيريديت داشت.