پيش‌بيني قلدري بر اساس مؤلفه‌هاي تحول مثبت نوجواني و رضايت از زندگي در نوجوانان

پژوهش حاضر به‌منظور پيش‌بيني قلدري بر اساس مؤلفه‌هاي تحول مثبت نوجواني و رضايت از زندگي در نوجوانان انجام شد. روش پژوهش، توصيفي و از نوع همبستگي و جامعه مورد مطالعه كليۀ دانش‌آموزان مقطع متوسطه استان قم بود. از اين جامعه، نمونه‌اي به حجم 385 نفر (198 نفر دختر و 187 نفر پسر) به روش خوشه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب شد. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامۀ تحول مثبت نوجواني گلدوف و همكاران، پرسشنامۀ قلدري ايلي نويز و مقياس رضايت از زندگي داينر و همكاران استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از آمار توصيفي و آمار استنباطي (ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون گام‌به‌گام) استفاده شد. نتايج حاصل از تحليل آماري نشان دادند بين مؤلفه‌هاي تحول مثبت نوجواني (شايستگي، اطمينان، منش، مراقبت و ارتباط) و قلدري رابطۀ منفي و معنادار، بين مؤلفه‌هاي تحول مثبت نوجواني (شايستگي، اطمينان، منش، مراقبت و ارتباط) و رضايت از زندگي رابطۀ مثبت و معنادار و بين مؤلفه‌هاي قلدري (قلدري، قرباني و نزاع) و رضايت از زندگي رابطۀ منفي و معناداري وجود دارد. نتايج تحليل رگرسيون گام‌به‌گام نيز نشان دادند مؤلفه‌هاي ارتباط، مراقبت، رضايت از زندگي و اطمينان به‌ترتيب بيشترين سهم را در پيش‌بيني قلدري دانش‌آموزان دارند و درمجموع، 31 درصد از واريانس قلدري با متغيرهاي پيش‌بين تبيين شد. نتايج حاصل از اين يافته‌ها به ضرورت توجه به منابع تحول مثبت نوجواني در تقويت رضايت از زندگي و كاهش پرخاشگري و قلدري دانش‌آموزان تأكيد كرد.