اثربخشي موسيقي‌درماني بر شدت درد، استرس ادراك‌شده و شادكامي نوجوانان مبتلا به لوسمي

پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي موسيقي‌درماني بر شدت درد، استرس ادراك‌شده و شادكامي نوجوانان مبتلا به لوسمي شهر اهواز انجام شد. پژوهش نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري با گروه كنترل بود. جامعۀ آماري شامل تمامي نوجوانان مبتلا به لوسمي شهر اهواز بود. درمجموع، 30 نوجوان مبتلا به لوسمي با روش نمونه‌گيري دردسترس، انتخاب و به‌صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل، تخصيص يافتند. براي جمع‌آوري اطلاعات از پرسشنامۀ شدت درد مك گيل، مقياس استرس ادراك‌شده و پرسشنامۀ شادكامي آكسفورد استفاده شد. پس از تشكيل گروه‌ها (آزمايش و كنترل) و اجراي پيش‌آزمون از هر دو گروه، افراد گروه آزمايش 12جلسه موسيقي‌درماني شدند و گروه كنترل، مداخله‌اي دريافت نكرد. پس از پايان مداخله، روي دو گروه، پس‌آزمون و پس از 30 روز، آزمون پيگيري انجام شد. تحليل داده‌ها با استفاده از تحليل كواريانس چندمتغيره و يك‌راهه نشان داد كه موسيقي‌درماني بر كاهش شدت درد و استرس ادراك‌شده و افزايش شادكامي نوجوانان مبتلا به لوسمي مؤثر بود؛ در حالي كه اين نتايج در مرحلۀ پيگيري، معنادار نشد و موسيقي‌درماني اثرات پايداري بر كاهش شدت درد و استرس ادراك‌شده و همچنين افزايش شادكامي نوجوانان مبتلا به لوسمي نداشت. با توجه به اين نتايج، موسيقي‌درماني مي‌تواند در كوتاه‌مدت شيوۀ درماني براي كاهش شدت درد و استرس ادراك‌شده و همچنين افزايش شادكامي نوجوانان مبتلا به لوسمي باشد.