ضرورت تأسيس روان‌شناسي واحد در چارچوب رويكرد اسلامي

اين مقاله، روان‌شناسي اسلامي را به‌عنوان دانشي حقيقت‌محور و داراي ظرفيت، براي بررسي قواعد حاكم بر سازمان‌يافتگي‌هاي رواني، فرايندهاي زيرين و نمودهاي رفتاري انسان تبيين مي‌كند. روش پژوهش، كه از سنخ تحقيقات بنيادين نظري است، پس از گردآوري كتابخانه‌اي، تجزيه‌وتحليل عقلاني است. بدين‌منظور، پس از بررسي سخنان روان‌شناسان و پژوهشگران در فلسفه روان‌شناسي، در اعتراف به فقدان انسجام و افول روان‌شناسي معاصر، ‌به تحليل علل آن پرداخته و تأْسيس روان‌شناسي اسلامي را به‌عنوان راه‌حل ضروري آن معرفي مي‌كند. يافته‌هاي پژوهش عبارتند از: پس از شكل‌گيري مكاتب سه‌گانه روان‌شناسي، مكتب جامعي براي معرفي روان‌شناختي انسان شكل نگرفته است. رويكردهاي جديد نيز علي‌رغم دربردارندگي گزاره‌هاي صحيح، معمولاً به تبيين سازوكارهاي رفتاري، شناختي و يا پايه‌هاي زيستي آن مي‌پردازند. بسياري از اين نظريات، مباني نظري جامعي نداشته و يا برخي نظريه‌پردازان اساساً به آن توجهي نداشته‌اند. روان‌شناسي اسلامي، با مباني نظري ويژه خود، مي‌تواند با هدف بررسي قواعد حاكم بر سازمان‌يافتگي‌هاي رواني، فرايندهاي زيرين و نمودهاي رفتاري انسان، مكتبي جامع ارائه كند كه همه ابعاد رفتار انسان را تبيين كند.