بررسي مدل علّي شيوه‌هاي فرزندپروري، جهت‌گيري مذهبي و اضطراب مرگ

هدف اين پژوهش، بررسي پيشايندها و پيامدهاي جهت‌گيري مذهبي، در قالب يك مدل علّي بود. روش پژوهش، از نوع تحقيقات توصيفي و طرح همبستگي بود. جامعه آماري، تمامي دانش‌آموزان مقطع متوسطه نظري (دوره دوم) شهر شيراز در سال تحصيلي 93-92 تشكيل مي‌دادند. از اين ميان، تعداد 215 نفر (111 دختر و 104 پسر) به روش نمونه‌گيري خوشه‌اي انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها، از پرسش‌نامه‌هاي شيوه‌هاي فرزندپروري، جهت‌گيري مذهبي و اضطراب مرگ استفاده شد. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از روش‌هاي ضريب همبستگي پيرسون و آزمون تحليل مسير استفاده شد. نتايج جدول ماتريس همبستگي نشان داد كه بين اكثر متغيرهاي پژوهش حاضر همبستگي معناداري در سطح 0.01 P وجود داشت. در ادامه، نتايج تحليل مسير حاكي از معناداري نقش واسطه‌اي ابعاد جهت‌گيري مذهبي در رابطۀ ميان شيوه‌هاي فرزندپروري و اضطراب مرگ بود. به‌طوركلي، مي‌توان گفت: جهت‌گيري مذهبي و شيوه‌هاي فرزندپروري دو مورد از عوامل اصلي براي بررسي اضطراب مرگ مي‌باشند.