ارتباط ترامتني اشعار حكمي حافظ شيرازي و ابوالفتح بستي با قرآن كريم

اشعار حافظ شيرازي و ابوالفتح بستي نمونه خوبي از متوني است كه از بطن متون پيشين فرهنگ و ادبيات اسلامي متولد و تبديل به فضايي شده اند، با ابعاد بسيار متنوع كه در آن انواع مفاهيم حكمي و اخلاقي از دستورات قرآني ريشه گرفته اند. هدف اصلي در اين پژوهش، كشف و شناخت محورهاي مشترك حكمي و اخلاقي شعر بستي و حافظ و نشان دادن انواع روابط ترامتني اين اشعار با قرآن كريم است. براي رسيدن به اين هدف بر اساس نظريه ترامتنيت ژرار ژنت اشعار حكمي و اخلاقي هر دو شاعر مورد تحليل و بررسي قرار گرفت و اين نتيجه به دست آمد كه هر دو شاعر در زمينه‌هاي (قصاص، دعوت به توكل به خدا، پرهيز از دلبستگي به خوشي هاي ناپايدار دنيا، پرهيز از ظاهربيني و قضاوت سطحي، پرهيز از معاشرت با افراد ناسالم، دعوت به شكرگزاري نعمت‌هاي الهي، التزام به صبر و بردباري و...) هم عقيده و داراي تشابه هستند؛ علاوه بر اين حضور چشمگيرآيات قرآن كريم در جاي جاي اين اشعار، روابط ترامتني معتبري را تأييد مي كند و اين ارتباط در جهت ايجاد نظام معنايي اين اشعار، شامل روابط بينامتنيت و فرامتنيت در نظريه ترامتنيت ژرار ژنت است.