بررسي و مقايسه تاب آوري اجتماعات از پيش ايجاد شده و اجتماعات برنامه ريزي شده به منظور كاهش اثرات سوانح طبيعي (زلزله)؛ مطالعه موردي: شهر نورآباد و مسكن مهر شهر نورآباد

مديريت بلاياي طبيعي نيازمند شناخت ماهيت، ارزيابي  هاي دقيق، برنامه  ريزي و سپس ارائه راهكار مناسب است. امروزه اكثر برنامه  ريزي  هاي صورت گرفته در زمينۀ مديريت زلزله به بازۀ زماني حين و بعد از وقوع بحران محدود شده است و كمتر به برنامه  ريزي  هاي پيش از وقوع زلزله توجه مي  شود. از ميان برنامه  هاي كاهش مخاطرات مي  توان تاب  آوري را برنامه  اي دقيق  تر و موفق  تر به دليل توجه آن به ابعاد اجتماعي، نهادي، اقتصادي و كالبدي يك شهر دانست. هدف اين مقاله اولويت  بندي و بررسي تاب  آوري شهر نورآباد و مسكن مهر نورآباد است. براي رسيدن به اين هدف، از تكنيك تركيبي AHPVIKOR استفاده شده است. روش تحقيق اين مقاله توصيفي تحليلي و ابزار جمع  آوري اطلاعات شامل مطالعات اسنادي و پيمايشي از طريق توزيع پرسشنامه است. در اين پژوهش با بهره  گيري از تكنيك وايكور، نظر ساكنان شهر نورآباد و مسكن مهر نورآباد براي تعيين ارزش و اهميت معيارها، با هم تركيب شده و با استفاده از روشAHP وزن نهايي معيارها با اعمال وزن حاصل در ميزان معيارها محاسبه شده است. با اعمال وزن حاصل در ميزان اوليه  ي معيارها و تلفيق شاخص  هاي وزني، شهر نورآباد و مسكن مهر از لحاظ تاب  آوري اولويت  بندي شده  اند. نتايج حاصل از اين پژوهش نشان مي  دهد كه شهر نورآباد بر اساس شاخص  هاي مربوط به 0.763 = S و 0.49= R  و 0.966= Q بالاترين سطح تاب  آوري و مسكن مهر نورآباد 0.666= S  و 0.272= R  و 0.626= Q  پايين  ترين سطح تاب  آوري را داشته  اند. با توجه به شاخص Q شهر نورآباد (اجتماعات از پيش ايجاد شده) در ابعاد اجتماعي، نهادي، اقتصادي و كالبدي در زمينه تاب  آوري در برابر مخاطرات طبيعي (زلزله) نسبت به مسكن مهر نورآباد (اجتماعات برنامه  ريزي شده) در وضعيت مطلوب  تري قرار دارد.