بررسي هويت اجتماعي و احساس امنيت اجتماعي زنان در بوستان‌هاي شهر اهواز

زمينه و هدف: احساس امنيت و ضريب امنيت بالا يكي از شاخص‌هاي توسعه‌يافتگي و به سامان بودن جوامع است. در اين ميان پرداختن به مسائل زنان به خاطر موقعيت متزلزل‌شان به لحاظ امنيت و اين‌كه احساس امنيت در بين زنان كمتر از مردان است خود مستلزم اهتمامات نظري و تجربي خاصي است. هدف اصلي اين پژوهش بررسي هويت اجتماعي و احساس امنيت اجتماعي زنان در بوستان‌هاي شهر اهواز مي‌باشد. روش‌شناسي: پژوهش حاضر از نظر هدف، كاربردي و از نظر شيوه اجرا، توصيفي پيمايشي است. روش نمونه گيري، تصادفي ساده است. تعداد نمونه برابر 130 نفر با استفاده از فرمول كوكران انتخاب گرديد. در تجزيه و تحليل داده‌ها از آمار استنباطي با به كارگيري نرم افزار spss استفاده شد. يافته‌ها: از بين ويژگي‌هاي شخصي زنان فقط متغير سابقه سكونت بر ميزان احساس امنيت آنان تأثيرگذار است و احساس امنيت زنان از عواملي مانند سن، سطح تحصيلات و اشتغال متأثر نيست. اصول و معيارهاي امنيت اجتماعي بر احساس امنيت زنان تأثيرگذار است به طوريكه همبستگي اين دو متغير نيز، برابر با 0.66 مي‌باشد. همچنين هويت اجتماعي زنان و احساس امنيت آنان نيز متأثر از همديگر هستند و همبستگي به دست آمده عدد 0.671 را نشان مي‌دهد. نتيجه ‌ گيري: بين ويژگي‌هاي سني پاسخ‌دهندگان، سطح تحصيلات و اشتغال آنان رابطۀ معناداري آماري وجود ندارد. بين مدت سكونت پاسخگويان و ميزان احساس امنيت آنان، رابطه معناداري آماري وجود دارد (0.006). رابطه بين اصول و معيارهاي امنيت اجتماعي با احساس امنيت زنان به لحاظ آماري معنادار مي‌باشد.( 0.007). بين هويت اجتماعي زنان و احساس امنيت آنان نيز با (0.000) معنادار است بنابراين رابطه بين اين دو متغير در پارك‌هاي مورد مطالعه تأييد مي شود.