تحليلي بر رجزخواني در شاهنامۀ فردوسي و شاهنامۀ كردي الماس خان كندوله اي

شاهنامۀ فردوسي آميزه اي از اسطوره، حماسه، تاريخ و فرهنگ است. اين اثر همواره در ميان اقوام ايراني و خصوصاً قوم كرد، جايگاهي ويژه داشته است، شناخت بن مايه هاي فرهنگي آثار حماسي كردها به دليل ويژگي هاي نزديك فرهنگي و زباني با شاهنامۀ فردوسي حايز اهميت است و بدون ترديد مي تواند چراغي باشد براي پي بردن به باورهايي كه در آبشخورهاي فرهنگي و جامعه شناختي ريشه دارد. رجز و مفاخره از مهمترين مضامين جدايي ناپذير حماسه است و از آنجا كه تأثير زبان و فرهنگ در بازگردانيهاي احتمالي نمود مي يابد، تلاش شده است تا در داستان هاي مشترك شاهنامۀ منسوب به الماس خان كندوله اي و شاهنامۀ فردوسي يعني «رستم و سهراب»، «سياوش»، «بيژن و منيژه»، «رستم و اسفنديار» و «رستم و شغاد»، نمونه هاي با محتواي رجز و مفاخره با هدف پي بردن به وجوه اشتراك و افتراق استخراج گردد و آن گاه علاوه بر مشخّص كردن بسامد موضوع، ميزان تأثيرپذيري الماس خان كندوله اي در بازگرداني داستان ها از شاهنامۀ فردوسي از نظر زباني و فرهنگي واكاوي گردد.