خوانشي روانكاوانه از داستان كوتاه «گرگ» اثر هوشنگ گلشيري

آنچه امروز به مثابۀ مكتب نقد روانكاوي در حوزۀ ادبيات مطرح است ريشه در تحقيقات و كاوش‌هاي فرويد در زمينۀ ناخودآگاه انسان دارد. دستاورد او در زمينۀ شناخت و نحوۀ كاركرد ذهن، الگوهاي جديدي در زمينۀ تجزيه و تحليل آثار ادبي معرفي كرد. الگوي ساختاري از برجسته‌ترين نظريات او در تبيين ماهيت ذهن و نحوۀ كاركرد آن است. بر اساس اين الگو، ذهن به سه بخش «نهاد»، «من» و «فرامن» تقسيم‌بندي شده است كه هر بخش كاركرد به ‌خصوصي دارد. تحقيق حاضر، كه جزو پژوهش‌هاي كتابخانه‌اي و كيفي به شمار مي‌آيد، خوانشي روان‌كاوانه از داستان «گرگ» اثر هوشنگ گلشيري است كه به صورت مشخص با استفاده از الگوي ساختاري فرويد و انطباق آن با سه شخصيت محوري داستان يعني گرگ، اختر و دكتر، كنش‌هاي اين شخصيت‌ها را تحليل كرده و جنبه‌هاي جديدي از اين داستان را نمايان سازد. تحليل اين داستان با رويكرد روان‌كاوانۀ فرويد، سفري به جهان ذهن گلشيري در مقام مؤلف اثر است. رخدادهاي عجيب و بي‌پاسخي كه در پيرنگ داستان از رهگذر تقابل و تعامل اختر با گرگ و دكتر پديد مي‌آيد، جان‌مايۀ اثر گلشيري است كه پرسش‌هايي را در ذهن مخاطب ايجاد مي‌كند و در اين پژوهش رمزگشايي مي‌شود.