بررسي و مقايسۀ تعبير ضرب‌المثل در بيماران آلزايمريِ فارسي‌زبان و افراد سالم

اختلالات و ناهنجاري‌هاي زبان‌شناختي از ويژگي‌هاي بارز بيماران آلزايمري است كه بيشترِ اختلالات يادشدهْ در حوزۀ كاربردشناسيِ زبان جاي مي‌گيرند؛ همچنين، اين بيماران در تعبير زبان تمثيلي و غيرلفظي اشكال و اختلال دارند. در اين پژوهش، توانايي پنج بيمار آلزايمريِ فارسي‌زبان، در درك بيست ضرب‌المثل آشنا، غير‌مبهم و شفاف، با يك گروه ده‌نفرۀ طبيعي كه همگي فارسي‌زبان و در گسترۀ سني و تحصيلات همانند قرار‌داشتند، ازطريقِ اجراي آزمون‌هاي توضيح شفاهي و گزينش اجباري، بررسي شد. يافته‌هاي پژوهش حاضر بيانگر عملكرد ضعيف بيماران آلزايمري در درك ضرب‌المثل در مقايسه با افراد سالم بود. عملكرد ضعيف بيماران در آزمونِ بررسي كوتاهِ توانايي‌هاي شناختي و ارتباط ميان عملكرد آزمودني‌ها در آزمون‌هاي شناختيِ ترسيم ساعت و استروپ رنگ با نتايج آزمون‌هاي درك ضرب‌المثل، ازيك‌سو، و گرايش بيماران به ارائۀ تفسير لفظي از ضرب‌المثل ازسويي‌ديگر، نشان داد كه در آزمودني‌هاي آزمون، مجموعه‌اي از اختلالات در حوزۀ پردازش شناختي موجب ضعف عملكردشان در درك عبارات اصطلاحي مي‌شود.