مقايسه برآورد ميزان فرسايش و رسوب‌زايي در حوضه‌ هاي آبريز با تاكيد بر متغير‌هاي تاثير‌گذار در حوضه (منطقه مورد مطالعه: حوضه آبريز رضي)

اين پژوهش با هدف ارزيابي و كارآيي مدل‌هاي EPM و MPSIAC در برآورد رسوب، حوضه آبريز رضي كه با توپوگرافي كمپلكس و تنوّع شرايط اقليمي، سنگ مادر و پوشش گياهي به عنوان منطقه مورد مطالعه انتخاب شده است. بخشي از داده‌هاي مورد نياز مدل‌ها از طريق مطالعات آزمايشگاهي، صحرايي و بخش ديگر نتايج (نقشه و گزارش‌هاي) مطالعه جامع از منطقه كه قبلاً به عمل آمده، تأمين شده بود. نقشه‎ها به وسيله ميز رقومي‎ساز و ساير داده‎ها وارد رايانه شده و كلّيّه اصلاحات و تغييرات و تبديلات لازم، به كمك سيستم اطّلاعات جغرافيا انجام شد. بر اساس روشي كه در شرح مدل‎هاي مذكور آمده است، همه لايه‎هاي اطّلاعاتي مورد نياز آنها از داده‎هاي رقومي‌شده موجود در رايانه و به كمك سيستم اطّلاعات جغرافيا تهيّه گرديد. در اين پژوهش، پس از رقومي‌سازي خطوط تراز 100 متري، مدل رقومي ارتفاع تهيّه و از آن براي تهيّه نقشه شيب و انجام برخي محاسبات، استفاده شده است. در ادامه با استفاده از توانايي سيستم اطّلاعات جغرافيا و بر اساس ساختار هر مدل، عمليات محاسباتي و پردازشي مورد نياز جهت تعيين رسوب و تهيّه نقشه‎هاي مربوطه انجام پذيرفت. نتايج به دست آمده در مورد مدل MPSIAC نشان مي‎دهد. اين مدل شدّت متوسّط 98% رسوب مشاهده‎اي برآورد نموده است. اين در حالي است كه مدل EPM تنها با 69% رسوب مشاهده‎اي حوضه را محاسبه نموده است. بر اساس نتايج مدل‎ها، طبقه 2 بيشترين فرسايش و طبقه 3 بيشترين رسوب سطح حوضه را مي‎پوشاند.