اولويّت‌سنجي شاخص‌هاي توسعه‌ي ايراني اسلامي در تحقق آمايش سرزمين در استان خراسان رضوي (با رويكرد عدالت محوري)

توسعه‌ي اقتصادي عادلانه، مهمترين هدف نظام اقتصادي اسلام است و آمايش يك نوع برنامه‌ريزي توسعه است كه در چهارچوب هدف‌ها و سياست‌هاي توسعه‌ي ايراني اسلامي (با رويكرد عدالت محوري) در پي از ميان برداشتن عدم تعادل‌هاي منطقه‌اي و نابرابري‌هاي اجتماعي و اقتصادي تلاش مي‌كند. هدف تحقيق سنجش وضعيت نابرابري منطقه‌اي در شهرستان‌هاي استان خراسان رضوي و همچنين بررسي ميزان اثرگذاري هريك از  شاخص‌هاي توسعه ايراني اسلامي (عدالت اقتصادي، عدالت اجتماعي، عدالت كالبدي، عدالت اكولوژي و عدالت فرهنگي) با رويكرد عدالت محوري در تحقق آمايش سرزمين استان و در نهايت اولويّت‌سنجي شاخص‌هاي توسعه‌ي ايراني اسلامي در تحقق آمايش سرزمين استان خراسان رضوي است. نوع تحقيق كاربردي و توسعه‌اي و روش بررسي آن توصيفي تحليلي و پيمايشي است. جامعه‌ي آماري متخصصين جغرافيايي، اقتصادي و اجتماعي و حجم نمونه‌ي120 پرسشنامه است كه بر اساس روش نمونه‎گيري تصادفي انجام شد و همچنين تعداد 40 شاخص تلفيقي توسعه مستخرج از سالنامه است. روش جمـع‌آوري داده‌ها، كتابخانه‌اي و ميداني (پرسشنامه) است. جهـت تجزيـه و تحليـل داده‌ها از مـدل‌سـازي معـادلات ساختاري (LISREL)، فرايند تحليل شبكه‌اي (ANP)، آنتروپي شانون، مدل (VIKOR)، تحليل خوشه اي و ضريب پراكندگي است. نتايج حاصل از مدل ويكور نشان مي‌دهد كه نابرابري و عدم تعادل منطقه‌اي در بين شهرستان‌ها وجود دارد و با توجه به نتايج معادلات ساختاري و تحليل شبكه‌اي، مؤلفه عدالت اكولوژيكي با ميزان ضريب مستقيم و مثبت (0.99) به عنوان اولويّت اول و تأثيرگذارترين مؤلفه در تحقق آمايش سرزمين در استان خراسان رضوي شناخته شد و از آنجا كه آمايش خود يك برنامه‌ريزي براي مناطق با توجه به پتانسيل‌ها و قابليت‌هاي مناطق است اگر در برنامه‌هاي توسعه ماهيّت اولويّت‌ها به توسعه ايراني اسلامي (عدالت محوري) تغيير جهت پيدا كند زمينه‌ي تحقق آمايش سرزمين در استان فراهم مي‌شود.