بررسي كاربرد GIS براي تخمين فرسايش خاك و بار رسوب با استفاده از مدل RUSLE (مطالعۀ موردي: حوضۀ قلعه چاي)

اهداف: در اين پژوهش به بررسي ميزان فرسايش خاك و بار رسوب حوضۀ آبريز قلعهچاي با استفاده از مدل تجربي RUSLE در محيط (GIS) پرداخته شده است. روش: براي دست يافتن به هدف تحقيق، از مدل تجربي RUSLE در محيط GIS كه شامل عامل فرسايندگي باران، عامل فرسايش پذيري خاك، عامل توپوگرافي و پوشش گياهي است، استفاده شد و اسناد و مدارك مختلفي، ازجمله نقشه هاي توپوگرافي، زمينشناسي، خاك شناسي، كاربري اراضي، پوشش گياهي، آمارهاي مختلف مربوط به ايستگاههاي باران سنجي و مدل ارتفاعي رقومي به عنوان ابزار تحقيق مورداستفاده قرار گرفت. يافته ها/ نتايج: نتايج و رسوب كلّ برآورد شده در روش USDA، قابليت تلفيق مدل RUSLE و GIS را در برآورد ميزان فرسايش و بارِ رسوب نشان مي دهد. نتيجه گيري: بررسي نقشۀ خطر فرسايش خاك نشان مي دهد كه ميزان خطر فرسايش خاك در سطح دشت، از صفر تا 225/2 برحسب تن در هكتار در سال متغيّر است و منطقۀ موردمطالعه، جزو طبقۀ فرسايشي خيلي كم تا كم قرار داشت و حداكثر بار رسوب 64/0 تن در هكتار در سال برآورد شد.