ارزيابي وضعيت پايداري محله ها در شهرهاي مرزي (مطالعۀ موردي: محله هاي شهر پيرانشهر)

توسعه پايدار شهري مقوله اي با ابعاد گسترده و پيچيده است كه در رشد و تكوين شهرها تأثير گذار بوده است و ارتباط تنگاتنگي با آسيب هاي اجتماعي، زيست‌ محيطي، اقتصادي و معيشت شهري، امنيت، مشاركت، شكل بافت و مديريت شهري دارد. توسعه پايدار شهري و اندازه گيري كمّي و نمايش فضايي آن موضوعي مهم در برنامه ريزي شهري محسوب مي گردد. هدف پژوهش حاضر سطح بندي فضايي و تحليل ميزان پايداري و ناپداري محلات شهر مرزي پيرانشهر به لحاظ 4 شاخص اقتصادي، اجتماعي، زيست_ محيطي و نهادي_ كالبدي مي باشد. نوع تحقيق كاربردي_ توسعه اي و روش بررسي آن توصيفي تحليلي و مبتني بر مطالعات اسنادي، كتابخانه اي و نيز برداشت هاي ميداني و پيمايشي است. جامعه آماري كليه محله هاي شهر پيرانشهر مي باشد كه از بين آنها تعداد 380 نفر به روش تصادفي ساده به عنوان نمونه آماري انتخاب شده اند و داده هاي جمع آوري شده با استفاده از نرم افزارهاي SPSS و GIS تجزيه و تحليل شده اند. نتايج كلي تحقيق نشان مي دهند؛ به لحاظ شاخص هاي توسعه پايدار، 3 محله (آزادي، بازارچه و زمين هاي شهرداري) در وضيعيت پايدار و محله هاي (آزادگان، زرگتن و فرمانداري) در سطح نيمه پايدار و 9 محله (ساحلي، كمربندي، جاده سردشت، بازار سيگاران، كمربندي جديد، كهنه خانه، پاداش، فرهنگيان و شين آباد) در وضعيت ناپايدار قرار دارند.