الگوي برند بنيادين مبتني بر ارزش پيشنهادي برند به مشتريان و كاركنان در سازمان‎هاي چابك ايراني

امروزه گزينه‎هاي پيش‌ روي مديران براي حصول اطمينان از پايداري كسب‌وكارشان محدود بوده و برند يكي از ‎‎اين گزينه‎ها است؛ از سويي‎ وام‌گيري مفهوم برند از علم بازاريابي به ساير عرصه‎هاي كسب‌وكار در حال گسترش است و سطح هوشمندي سازمان‎ها در هم‌راستاكردن رويكردهاي مرتبط با برند، نقشي كليدي در موفقيت آن‎ها ايفا مي‎كند. اين پژوهش با در‌نظر‌گرفتن اين اقتضائات و باهدف طراحي و تبيين الگوي برند بنيادين مبتني بر ارزش پيشنهادي برند در سازمان‎هاي چابك ايراني صورت گرفته است. روش پژوهش حاضر مبتني بر رويكرد استقرايي‎ و متكي بر «نظريه‌سازي داده‌بنياد» است. نخست ضمن مرور جامع مباني نظري، مصاحبه‌هاي عميق با پانزده نفر از مديران ارشد سازمان‎هاي چابك ايراني، انجام شد؛ سپس ماهيت برند بنيادين و فرآيند شكل‎گيري آن شناسايي و جايگاه هر يك از عناصر تشكيل‌دهنده الگوي برندسازي بنيادين در سازمان‌هاي چابك ايراني در قالبي مفهومي، ارائه شد. الگوي نهايي دربرگيرنده، «تدوين راهبرد و چشم‌انداز»، «ارزش‎هاي سازماني و پرورش فرهنگ»، «تبيين و تدوين ارزش پيشنهادي برند (به مشتري، كاركنان و ساير ذي‌نفعان)»، «تبيين و تقويت برند (محصول، كارفرما، سازمان)» و «برند بنيادين» در فضاي «چابكي سازماني» است.