ارائه يك مدل رياضي به‌منظور حل مسئله چندهدفه انتخاب استراتژي تخصيص اجزاي مازاد با هدف بيشينه‌سازي قابليت اطمينان براي سيستم‌هاي K از N

در اين مقاله، يك مسئله تخصيص اجزاي مازاد (RAP) با هدف بيشينه‌سازي قابليت اطمينان  و كمينه‌سازي هزينه‌هاي سيستم براي يك سيستم K از N بررسي مي‌شود. در هر زيرسيستم ازبين استراتژي‌هاي جزتكي، اجزاي موازي و اجزاي آماده‌به‌كار سرد بايد يك استراتژي انتخاب شود. همچنين، محدوديت‌هاي وزن و حجم قطعات نيز در طراحي اين سيستم بايد رعايت شوند. هر زيرسيستم بايد حداقل K قطعه براي فعال شدن داشته باشد. براي حل مدل ارائه‌شده، پس از تشكيل كروموزوم اوليه، چهار الگوريتم متاهيوريستيك چندهدفه (MODE، NSGAII، MOICA وPESAII) بررسي شدند. الگوريتم‌هاي مذكور، به دو روش C (L,B) و تاپسيس با يكديگر مقايسه شدند و پس از انجام بررسي‌ها، الگوريتم  NSGA IIبه‌عنوان الگوريتم برتر انتخاب و استفاده شد. درپايان، با بررسي جواب نهايي ارائه‌شده توسط الگوريتمها در وزنهاي مختلف داده‌شده به توابع هدف توسط تاپسيس مشخص شد كه بهترين جواب‌ها با بيشترين قابليت اطمينان و كمترين هزينه، به استفاده بيشتر از استراتژي اجزاي آماده‌به‌كار سرد مربوط است. درنتيجه، پيكربندي قطعات بيشتر به‌صورت اجزاي آماده‌به‌كار سرد و تركيب با استراتژي موازي يا تكي ميتواند شرايط بهتري را براي سيستم فراهم كند.