تاثير تعداد دفعات تغذيه از ماده‏ي قندي و وضعيت جفتگيري بر كارايي ذخيره‏سازي حشرات كامل زنبور پارازيتوييدBracon hebetor Say در سرما

با توجه به ضرورت ذخيره‏ سازي كارآمد زنبور پارازيتوييد Bracon hebetor Say در انسكتاريوم‏ ها، اين پژوهش با هدف ارزيابي تاثير تعداد دفعات تغذيه از ماده‏ي قندي (در سه سطح بدون تغذيه، يك نوبت تغذيه پيش از ذخيره‏سازي در يخچال و دو نوبت تغذيه پيش و در حين ذخيره‏سازي) و وضعيت جفتگيري (در دو سطح جفتگيري كرده و  بدون جفتگيري) بر مقاومت حشرات كامل مادري و نتاج نسل بعد اين زنبور به سرما (دماي 1±5 درجه‏ي سلسيوس) انجام گرديد. تغذيه‏ ي حشرات كامل زنبور از ماده‏ي قندي و جفتگيري آن‏ها پيش از ذخيره‏سازي در يخچال موجب كاهش تلفات ناشي از سرما و افرايش تخمگذاري در مقايسه با زنبورهاي گرسنه و جفتگيري نكرده شد. بيش‏ترين تلفات ناشي از سرما در زنبورهاي ماده (33.2 درصد) در جمعيت‏ هايي مشاهده شد كه بدون انجام تغذيه و جفتگيري به مدت دو هفته درون يخچال ذخيره‏ شدند و در مقابل، كم‏ترين تلفات (7.71 درصد) در زنبورهاي ماده‏ي جفتگيري كرده‏ اي مشاهده شد كه با دو نوبت تغذيه به مدت يك‏ هفته ذخيره‏سازي شدند.تغذيه زنبورهاي مادري از ماده‏ي قندي همچنين موجب كاهش تلفات مراحل نارس زنبور و كوتاه ‏تر شدن طول دوره‏ي نشوونماي آن‏ها در نسل بعد شد.ميانگين تلفات و طول دوره‏ي نشوونماي مراحل نارس در زنبورهاي تغذيه شده از ماده قندي (به ترتيب، 22.82 درصد و 11.17 روز) به طور معني‏ داري از زنبورهاي تغذيه نشده (به ترتيب، 30.64 درصد و 11.77 روز) كم‏تر بود (آناليز اُرتوگنال). به طور كلي، با توجه به اثرات مثبت تغذيه و جفتگيري، توصيه مي‏شود براي ذخيره‏سازي موثر اين زنبور در دماي يخچال از زنبورهاي جفتگيري كرده‏ اي استفاده شود كه پيش از ذخيره‏سازي حداقل يك نوبت با آب‏ عسل تغذيه شده باشند.