ارزيابي و انتخاب مدل پيش‌بيني مصرف سوخت تراكتور MF399 (مطالعه موردي: منطقه پارس‌آباد مغان)

برنامه‌ريزي در امور زراعي بدون بودجه‌ريزي ساليانه در مورد اقلام مربوط به نهاده‌هاي مختلف، اثربخش نيست. در ميان نهاده‌هاي مختلف توليد، مصرف انرژي سهم قابل‌توجهي در هزينه‌هاي توليدات كشاورزي داشته و پيش‌بيني آن نيازمند ابزار علمي دقيق مي‌باشد. اين تحقيق با هدف ارزيابي و تعيين مدل پيش‌بيني ميزان مصرف سوخت ديزل در تراكتور MF399 در شهرستان پارس‌آباد مغان بر اساس پارامترهاي زراعي و ماشيني در انجام عمليات مكانيزه گندم آبي انجام شد. در اين مطالعه، ميزان مصرف سوخت ديزل در واحد سطح به‌عنوان متغير وابسته و اندازه سطح زيركشت گندم آبي (هكتار) به‌همراه عملكرد زماني تراكتور در انجام عمليات زراعي به‌عنوان متغيرهاي مستقل در ارزيابي مورد استفاده قرار گرفتند. پس از بررسي و آزمون دو مدل كاب داگلاس و متعالي بر اساس معيارهاي آماري و اقتصادسنجي، مدل كاب داگلاس با چهار متغير مستقل به‌عنوان بهترين مدل به‌منظور پيش‌بيني ميزان مصرف سوخت ديزل انتخاب گرديد. در اين مدل ضريب تبيين تعديل شده برابر 0.76 و درصد ميانگين مطلق خطا برابر 0.93 درصد تخمين زده شده است. در مدل ياد شده متغير سطح زيركشت داراي ضريب منفي و برابر با 0.012 بود، كه نشان داد به‌ازاي افزايش هر يك درصد در سطح زيركشت، مصرف سوخت به ميزان 0.012 درصد كاهش مي‌يابد. زمان‌هاي صرف شده براي عمليات خاك‌ورزي، كاشت و داشت داراي ضريب مثبت در مصرف سوخت بود. اين ضرايب نشان داد كه در ازاي افزايش هر يك درصد در زمان عمليات خاك‌ورزي، كاشت و داشت مصرف سوخت به‌ترتيب به ميزان 0.6، 0.04 و 0.08 درصد افزايش مي‌يابد.