بررسي اثر سطوح مختلف پروبيوتيك لاكتوباسيلوس كازئي (Lactobacillus casei) بر عملكرد رشد و فعاليت آنزيم هاي گوارشي ماهي شيربت (Barbus grypus)

زمينه مطالعه: باكتري‌هاي اسيد لاكتيك، متداول‌ترين نوع باكتري‌هايي هستند كه به عنوان پروبيوتيك در آبزي‌پروري استفاده مي‌شوند. هدف: در اين مطالعه اثرات سطوح مختلف باكتري پروبيوتيكي لاكتوباسيلوس كازئي بر عملكرد رشد و فعاليت آنزيم‌هاي گوارشي بچه ماهيان شيربت ارزيابي شد. روش كار: تعداد 480 قطعه بچه ماهي شيربت  با وزن حدود 40 گرم به چهار تيمار (در سه تكرار) به صورت تصادفي تقسيم گرديدند. تيمار A، B و C به ترتيب  با جيره غذايي حاوي، ^-1CFU g^-1  10^6×5 ، CFU g  10^7×5 ،CFU g^-1  10^8×5 به مدت 60 روز غذادهي شدند. گروه شاهد با جيره فاقد باكتري تغذيه گرديد. پس از اتمام دوره، تيمارها به مدت 15 روز با غذاي فاقد پروبيوتيك غذادهي گرديدند. شاخص‌هاي رشد و آنزيم‌هاي گوارشي در روزهاي صفر، 30، 60، 75 مورد بررسي قرار گرفتند. نتايج: ضريب رشد ويژه، ميزان رشد روزانه و ميزان رشد نسبي، در غلظت B پس از 30 روز از شروع آزمايش، بهبود قابل توجهي پيدا كردند كه با گروه كنترل اختلاف معني‌داري داشت (0.05). فعاليت آنزيم كيموترپسين در تيمار B پس از 30 روز و همچنين فعاليت آنزيم تريپسين در تيمار C پس از 30 و 60 روز، افزايش معني‌داري را نسبت به گروه شاهد نشان داد (0.05 p). در بقيه مراحل نمونه‌گيري و ساير آنزيم‌ها تفاوت معني‌داري مشاهده نگرديد (0.05 p). نتيجه‌گيري‌نهايي: نتايج نشان داد كه ميزان 10^7× 5 كلني در گرم پروبيوتيك لاكتوباسيلوس كازئي در هر گرم خوراك براي دوره 30 روزه و ميزان 10^8×5 كلني در گرم آن براي دوره 60 روزه پرورش بهترين غلظت  محسوب مي‌شوند.