مقايسه تأثيرتجويز خوراكي و تزريقي عصاره گياه سرخارگل (Echinacea purpurea) بر برخي شاخص هاي خوني و ايمني ماهي كپور علفخوار (Ctenopharyngodon idella)

زمينه مطالعه: محرك‌هاي ايمني با منشأ گياهي در آبزي پروري داراي مزاياي زيادي نسبت به واكسن‌ها و آنتي بيوتيك  درماني هستند. هدف: در اين تحقيق اثر تجويز خوراكي و تزريقي سرخارگل (Echinacea purpurea) بر برخي پارامترهاي ايمني و خوني ماهي كپور علفخوار ارزيابي شد. روش كار: بدين منظور 240  عدد ماهي آمور به چهار گروه در سه تكرار تقسيم شدند. تيمار اول عصاره اكيناسه را به ميزانmg/kg.b.w 400 به روش i.p دريافت نمودند. تيمار دوم ميزان 0.5%  پودر سرخارگل در خوراك روزانه خود دريافت نمودند. تيمار سوم و چهارم نيز بترتيب، به عنوان كنترل تزريقي و كنترل خوراكي در نظر گرفته شدند. ماهي‌ها به مدت 40 روز نگهداري شده و در روزهاي صفر، 10، 20، 30 و 40 از ماهي‌ها  خونگيري شده و شاخص‌هاي ايمني سرم شامل: ميزان فعاليت لايزوزيم، قدرت باكتري‌كشي، فعاليت كمپلمان و احياي نيتروبلوتترازوليوم (NBT) و شاخص‌هاي خوني شامل: هماتوكريت، هموگلوبين، تعداد گلبول‌هاي قرمز و تعداد و نسبت گلبول‌هاي سفيد  بررسي گرديدند. در روز 40 تيمارها با باكتري آئروموناس هيدروفيلا مواجهه داده شدند. نتايج: نتايج نشان داد كه ميزان فعاليت لايزوزيم سرم، قدرت باكتري كشي سرم، فعاليت كمپلمان و احياي NBT در تيمار تزريقي افزايش معني‌داري نسبت به تيمار شاهد داشت (0.05 p) درحاليكه در تيمار خوراكي افزايش قدرت باكتري كشي سرم و احياي NBT در روز 30 و 40 مشاهده گرديد (0.05 p). پارامترهاي خوني مرتبط به گلبول‌هاي قرمز در هيچكدام از تيمارها تفاوت معني‌داري را نشان ندادند (0.05 p)،  ليكن تعداد لوكوسيت‌ها و نسبت هتروفيل‌ها در تيمار تزريقي افزايشي را نسبت به تيمار شاهد نشان دادند (0.05 p). تلفات بعد از چالش در تيمار تزريقي كاهش معني‌داري نسبت به تيمار كنترل داشت. نتيجه‌گيري‌نهايي: عصاره سرخارگل به عنوان كانديدي براي تحريك ايمني غير اختصاصي ماهي مناسب به نظر مي‌رسد.