بررسي شجره شناسي گونه هاي اوسترتاژيا

زمينه مطالعه: گونه‌هاي اوسترتاژيا ( تلادورساژيا) عامل اصلي گاستريت انگلي در نشخواركنندگان محسوب مي‌شوند كه به دليل اختلال در ساختار غدد شيردان، بر اسيديته و عملكرد اين اندام تأثير گذاشته و در نتيجه با ايجاد اختلال در هضم آنزيمي مواد غذايي بويژه پروتئين‌ها، سبب كاهش توليد شير، پشم و وزن دام مي‌گردند لذا شناسايي گونه‌هاي مختلف و بومي كشور از ضرورت‌هاي تحقيقاتي در طب دامي بشمار مي‌آيد. هدف: بررسي حاضر با هدف تشخيص و تفريق گونه‌هاي اوسترتاژيا بر اساس خصوصيات مولكولي صورت پذيرفت. روش كار: جمع‌آوري نمونه‌ها ضمن بازرسي كشتارگاهي از شهرهاي ري، تهران، مشهد و بندرعباس انجام گرفت. در اين تحقيق تعداد 180 عدد كرم بالغ نربراساس مشخصات مورفومتريك اسپيكول‌ها از دو ميزبان گوسفند و بز شناسايي گرديدند، سپس در بخش مولكولي، واكنش زنجيره‌اي پليمراز به منظور تكثير توالي لكوس ITS1 ،  5.8S و ITS2  بطول 946 جفت  باز انجام شد، بعد از تعيين توالي با استفاده از نرم افزارهاي مربوط نتايج حاصل تحت تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج: نتايج بدست آمده نشان داد، سه گونه  اوسترتاژيا سيركومسينكتا، اوسترتاژيا اكسيدنتاليس و اوسترتاژيا تريفوركاتا از نظر ژنوتايپ مولكولي اختلاف 3-2 درصد وشباهت 98-97درصدي دارند. نتيجه‌گيري نهايي: سه گونه نماتود تحت آزمايش در بررسي حاضر از حيث خصوصيات مولكولي تفاوت (3-2 درصدي) دارند و لازم است پراكنش و تمايل ميزباني آن‌ها بمنظور تدوين برنامه‌هاي كنترل و پيشگيري مورد توجه قرارگيرد.