استخوان شناسي و پرتونگاري مفصل طبيعي مچ پاي گاوميش رودخانه‌اي اكوتيپ خوزستان

زمينه مطالعه: با توجه به اهميت اندام حركتي لگني در جلو بردن بدن دام ، مفصل مچ پا يك مركز قوي حركتي را تشكيل مي‌دهد و ماهيچه‌هاي بازكننده قوي كه بدن را به جلو مي‌رانند ، اكثر انرژي خود را از روي نقطه‌اي در بالاي اين مفصل منتقل مي‌كنند و درگيري‌هاي اين مفصل از شايع‌ترين علل آسيب‌هاي اندام‌هاي حركتي گاوميش مي‌باشد. هدف: دستيابي به جزييات دقيق استخوان شناسي و راديوگرافي مچ پاي گاوميش رودخانه‌اي خوزستان بود. روش كار: مفصل مچ پاي 5 گاوميش با سن تقريبي 2 تا 3 سال از كشتارگاه اهواز مطالعه شد. افزون براين، از 10 مفصل سالم مچ پاي 5 گاوميش ارجاعي به دانشكده دامپزشكي، پنج حالت گماري (پشتيكف پائي، مورب پشتي مياني كف پايي جانبي، مورب پشتي جانبي كف پايي مياني، جانبي مياني و جانبي خميده) راديوگرافي تهيه شد. نتايج: برخلاف شتريك كوهانه، طرح كلي شكل استخوان‌هاي مچ پاي گاوميش و گاو بسيار شباهت دارند ولي اختلاف‌هاي در شكل و وسعت سطوح مفصلي استخوان‌هاي كوتاه اين مفصل بين گاوميش و گاو وجود دارد. برخلاف گاو، در راديوگرافي استخوان كنجدي قلم پايي در گاوميش ديده نشد كه از اين نظر مشابه شتر يك كوهانه و اسب بود. نماي پشتيكف پائي براي بررسي فضاهاي مفصلي درشت ني مچ پائي و مفاصل بين مچ پائي ، نماي جانبي مياني براي بررسي مفصل قاپي پاشنه اي، نماي پشتي جانبي كف پائي مياني براي بررسي بخش مياني مفصل درشت ني اي مچ پائي و نماي پشتي مياني كف پائي جانبي براي بررسي بخش كف پائي مسند قاپ و قرقره جانبي قاپ بهترين حالت گماري‌ها مي‌باشند. نتيجه گيري نهايي: يافته‌هاي اين پژوهش مي‌تواند به عنوان اطلاعات پايه جهت شناسائي و تشخيص اختلالات مفصل مچ پا گاوميش مفيد باشد