بررسي و تحليل تلميح و انواع آن در بوستان سعدي

در ادب فارسي كمتر شاعري را مي ‌توان پيدا كرد كه شعرش به اندازه سعدي از قرآن و روايات تأثير گرفته باشد؛ او از همان ابتداي بوستان تسلط بي‌ نظير خود را به كلام الله و احاديث نشان مي ‌دهد. وي مانند ديگر گويندگان و نويسندگان پارسي‌ گوي به شيوه هاي بديعي و گوناگون از قرآن و حديث بهره برده است. گاه از بخشي از آيه يا حديث، گاه به معني و مفهوم آن‌ ها و گاه با تلميح و اشاره به يك واژه، سخن خود را مرشّح كرده است. در واقع الگو و ساختار اصلي سعدي در آثارش، «قرآن» است. وي در طرح فلسفۀ اخلاق خويش، قرآن را نصب العين قرار داده است. او از آيات در زمينه مدح و ستايش خداوند، آموزش نكات اخلاقي ـ اسلامي و نتيجه‌ هاي كاربردي در زندگي بهره گرفته است. اساس تأثيرپذيري سعدي از قرآن كاربرد مستقيم نيست؛ بلكه بنياد آموزه‌ هاي قرآن را در آفرينش فضاي اشعار و حكايت‌ها به كار مي ‌گيرد. نوع جمله‌بندي ‌ها، واژگان و تمايل به سجع و فاصله وحتي آهنگِ جملات وي، رويكردي قرآني دارد.