دخالت اجتناب‏ ناپذير پيش‏ فرض‏ها در فهم در محك عقل و آيات قرآن

مهم‏ترين ادعاي هرمنوتيك فلسفي گادامر تاريخيت يا تاريخ‎مندي فهم است. گادامر در كتاب حقيقت و روش حيثيت‏هاي مختلفي براي فهم مي‏شمارد؛ از جمله حيثيت اطلاقي فهم، حيثيت امتزاجي فهم و حيثيت تبعيت ضروري فهم از پيش‏فرض‏هاي سيال. هدف او از برشمردن و تحليل هر يك از اين حيثيت‏ها اثبات تاريخ‎مندي فهم به معناي مصدري فهم (= فهميدن) است كه بالتبع فهم به معناي اسم مصدري (= فهم گزاره‏اي) هم تاريخ‏مند خواهد شد. مقاله حاضر ابتدا اصل انگاره دخالت اجتناب‏ناپذير پيش‏فرض‏ها در فهم را تحليل و سپس نقدهاي عقلي و تحليلي اين نظر را ارائه كرده است و در بخش سوم مقاله ديدگاه گادامر در ترازوي دلالت آيات قرآن به محك زده شده است. گرچه قرآن كتاب معرفت‏شناسي نيست، اما از لوازم برخي آيات مي‏توان ديدگاه قرآن را درباره موضوع مقاله اصطياد نمود. اينجا هم دلالت آيات بر خلاف مدعاي ايشان به اثبات رسيده است.