سنجش دماي بدن در طول روان‏درماني پويشي فشردۀ كوتاه‏مدت: يك مطالعۀ موردي

مقدمه: هدف اين مطالعه بررسي تغييرات دماي بدن در فرايند توالي پويشي مركزي در روان درماني پويشي فشرده كوتاه مدت بود. توصيف بيمار : نمونه شامل يك بيمار بود كه به صورت داوطلبانه انتخاب شد. طرح پژوهش، روش مطالعۀ موردي بود. يافته ها: دماي بدن (دماي دست، دماي پيشاني) در طي پروتكل درمان با استفاده از دستگاه بيوفيديك اندازه گيري شد. براي تحليل داده ها از آزمون غير پارامتريك K ي مستقل استفاده شد. نتيجه گيري: روان درماني پويشي فشردۀ كوتاه مدت، دماي بدن را تغيير مي دهد. دماي بدن يك نشانه اي براي مرور پروتكل و تعيين سطح اضطراب و دفاع هاي بيمار است.