تاثير تمرينات متمركز شانه و دستگاه تسهيل كننده حركت ويلچر بر درد و عملكرد شانه جانبازان مبتلا به آسيب نخاعي پاراپلژيك

اهداف: آسيب نخاعي يك رويداد حاد و ويران كننده است كه تغييرات مهم و دايمي در زندگي جانبازان ايجاد مي كند و باعث اختلال عملكردي وسيع مي شود. ورزش مي تواند ميزان اين ناتواني را كاهش داده يا عملكردشان را بهبود بخشد. هدف اين پژوهش، بررسي تاثير تمرينات متمركز شانه و دستگاه تسهيل كننده حركت ويلچر بر درد و عملكرد شانه جانبازان ويلچرسوار مبتلا به آسيب نخاعي پاراپلژيك بود. مواد و روش ها: در اين پژوهش كاربردي از نوع نيمه تجربي با طرح پيش آزمون پس آزمون، 20 نفر از جانبازان ويلچرسوار با آسيب نخاعي پاراپلژي و مبتلا به درد شانه مراجعه كننده به مركز ارتز و پروتز كوثر در سال 1394 به روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند و به صورت تصادفي در دو گروه 10نفره تجربي و كنترل قرار گرفتند. داده ها با پرسش نامه هاي شاخص تعيين درد شانه افراد استفاده كننده از صندلي چرخ دار (WUSPI) و بررسي عملكرد شانه بيماران ارتوپدي (SRQ) جمع آوري شد. تمرينات به مدت 8 هفته و هر هفته 3 روز، در گروه تجربي به همراه استفاده از دستگاه تسهيل كننده حركت ويلچر در منزل انجام شد و گروه كنترل مداخله اي دريافت نكرد. تحليل داده ها به كمك نرم افزار SPSS 21 و توسط آزمون هاي T وابسته و تحليل كوواريانس صورت گرفت. يافته ها: در گروه تجربي، در مرحله پس آزمون نسبت به پيش آزمون به طور معني داري ميزان درد كاهش و عملكرد شانه افزايش يافت. بين دو گروه كنترل و تجربي نيز تفاوت معني دار مشاهده شد (0.05 p). نتيجه گيري: تمرينات متمركز شانه به همراه استفاده از دستگاه تسهيل كننده حركت ويلچر در كاهش ميزان درد و افزايش عملكرد شانه جانبازان ويلچرسوار با آسيب نخاعي پاراپلژيك موثر است.