اثر دو نوع تمرين اسكات و پرس پا بر تغييرات مركز فشار پا و نيروي عمودي عكس‌العمل زمين هنگام پايين آمدن از پله

سابقه و هدف: موقعيت مركز فشار و مقدار نيروي عمودي عكس العمل زمين (GRFz) در فعاليت هاي مختلف روزمره ازجمله راه رفتن و تردد از پله ها با آسيب هاي اندام تحتاني و كمر مرتبط است. هدف اين پژوهش بررسي اثر دو شيوه تمرينات مقاومتي مختلف بر متغيرهاي بيومكانيكي نظير تغييرات نيروي عمودي عكس‌العمل زمين و جابه جايي داخليخارجي مركز فشار پاها (COPx) طي پايين آمدن از پله بود. مواد و روش ها: تعداد 20 نفر از دانشجويان پسر دانشگاه بوعلي سيناي همدان در دو گروه اسكات و پرس پا به ترتيب با ميانگين سني 2.7±25.1 و 3.2±23.8 سال قرار گرفتند. تغييرات GRFz و COPx قبل و بعد از 12 جلسه تمرين توسط صفحه نيرو با فركانس نمونه‌برداري 1000 هرتز ثبت شد. گروه اسكات، حركت اسكات را همراه با حداكثر آداكشن ران و گروه پرس پا، حركت پرس پا را همراه با حداكثر آدكشن ران طي 12 جلسه تمرين كردند. جهت مقايسه درون گروهي و بين گروهي داده ها به ترتيب از دو آزمون t همبسته و t مستقل استفاده شد. سطح معناداري برابر 0.05 در نظر گرفته  شد.   يافته ها: در گروه پرس پا، مقدار جابجايي داخليجانبي COP بعد از تمرين به طور معناداري كاهش يافت (0.030=P)؛ همچنين ميزان GRF در قله دوم منحني نيرو بعد از تمرينات پرس پا به‌طور معني داري كاهش يافت (0.027=P). با وجود اين، مقادير GRF و COP بين دو گروه معني‌دار نبود. نتيجه‌گيري: تمرينات پرس پا مي تواند سبب بهبود كاهش جابجايي COP و كاهش مقدار GRFz در نقطه اوج نيروي دوم، و در نتيجه كنترل وضعي پاسچر بهتر در هنگام پايين آمدن از پله شود.