واكاوي مقايسه‌اي كهن‌الگوي پيردانا در سه منظومه‌ي منطق‌الطير، مصيبت‌نامه و الهي‌نامه عطار (با بيان تقابل پيردانا با مفهوم انسان كامل در عرفان و فلسفه)

تجلي روح الهي در وجود انسان كامل را در عرفان تعبير به عشق به ذات حق مي‌كنند. در عرفان روح انسان در حال تعالي و سلوك به سوي حق است. انسان كامل در آخرين مرحله‌ي سلوك (فنا) حقيقتي خداوندوار هم‌چون سي مرغ عطار و سالكان واصل در آثار عرفاني مي‌يابد. پير‌دانا در روانشناسي يونگ تاحدي هم‌چون پدر يا مرشد يا شيخ در عرفان است كه با بصيرت و روشنگري و تيزبيني سالكان و انسان‌ها را به صورت عام به سوي تهذيب نفس، حفظ منش و اخلاق دعوت مي‌كند. اين پژوهش در پي بيان خصوصيات پيردانا و آشكار ساختن تفاوت و شباهت آن با انسان كامل و پير (مراد) در عرفان و فلسفه، بر آن است تا جنبه‌هاي دانايي و هدايت‌گري پيردانا را با توجه به ويژگي‌هاي كهن‌الگويي و روانكاوانه‌اش مشخص كند و نقش آن را در شخصيت‌هاي هدهد (در منطق‌الطير)، پير (در مصيبت‌نامه) و پدر (در الهي‌نامه) نمايان و تحليل سازد؛ هرچند نقش دانايي، خصلت روحاني ناآگاه روان، شناسايي و تفكر پير دانا در شخصيت هدهد و پير به صورت ارشادي و هدايتگونه آشكارتر است.