تصوير كتاب البيان في مرآة الأدب العربي والفارسي در آينۀ نقد

مادۀ درسي يكي از چهار ركن اصلي آموزش هر دانشي به‌شمار مي رود كه در قالب كتاب، نوشته و يا هر ابزار آموزشي ديگري پا به عرصۀ وجود گذاشته‌ و در پرتو پيشرفت و تخصصي شدن علوم رشد و تحوّل يافته است و سطح‌هاي مختلف و نيازهاي متفاوت فراگيران به آن نوآوري و تنوع مبتني بر اوضاع آموزشي واحوال مخاطبان را مي‌طلبد. علم بلاغت پس از گذر از دوران ابتدايي حيات خود به دورۀ بلوغ و شكوفايي خود رسيد و وارد زبان فارسي شد كه، پس از آن، زبان‌پژوهان بيش‌تر به جنبۀ آموزشي آن توجه كردند و در هر عصري كتاب‌ها و رساله‌هاي آموزشي گوناگوني را به خود اختصاص داده است كه اين آثار ضمن تكميل  اين علم با شيوه‌هاي مختلف سعي در آسان‌سازي آموزش آن، به‌ويژه براي غير عرب‌زبانان، داشته و دارد. كتاب البيان في مرآهالأدب العربي والفارسي نوشتۀ دكتر علي پيراني شال با هدف و رويكرد آموزشي كردن بخشي از علوم بلاغت يعني علم بيان نگارش يافته است. اين مقاله سعي كرده است، در راستاي بررسي و نقد منابع آموزشي زبان قرآن، به زعم خود با نگاهي منصفانه كتاب مذكور را  پژوهش و واكاوي كند و ضمن بيان برجستگي‌ها و امتيازهاي آن نسبت به ديگر آثار مكتوب در زمينۀ علم بيان به ذكر پاره‌اي از كاستي‌هاي موجود در  بخش‌هاي مختلف كتاب بپردازد.