بررسي و تحليل سوره انفطار با تكيه بر نظريه ساختارگرايي

ساختارگرايي به مانند اسلوب و مذهب فكري و وسيله اي براي واكاوي پا به عرصه ادب گذاشت كه سنگ بناي آن بر اساس بينش كلي يا مجموعه اي نظام دار است . و براي بررسي ساختار موضوع بايد ديد كلي به موضوع را رعايت نمود، بنابراين اسلوب ساختار گرايانه فقط شامل رويدادها و واژگان به تنهايي نيستند بلكه در برگيرنده رابطه اي است كه بين آن رويدادها يا واژگان مي باشد، و ساختارگرايي، اسلوبي توصيفي است كه مستقيما به محتوا توجه نمي كند بلكه بر ساختار محتوا و اجزاي تشكيل دهنده و بناي آن كه تناسب متن را، با وجود اختلافات و هماهنگي هايش كه در آن وجود دارد، تشكيل مي دهد تاكيد مي نمايد. ساختارگرايان ادبي به كيفيت معني بوجود آمده نه خود معني توجه مي كنند، و در مورد خود آن واژه سخن مي گويند و اسلوبهاي نقدي تقليدي را رد مي كنند.قران همان كتاب مسطور الهي بر اساس ساختار ظريفي بنا شده كه خالي از موضوعيت و تناسب و توازن نيست، و محتواي اين پژوهش بر دو پايه: تفكيك و تركيب در فهم سوره انفطار استوار گرديده، زيرا متن قرآن ساختار خاص و دقيقي دارد كه خداوند تبارك و تعالي آن را نازل كرده تا گواه و نشانگر معنا و محتواي آن باشد. و براي بررسي ساختار سوره انفطار بايد آن را به اجزاي تشكيل دهنده اش تحليل نماييم، و از نظر محتوا و تفاصيل و اجزايش به شكل موضوعي بدون دخالت هيچ فكر و عقيده اي خاص در آن بررسي كنيم.هدف از اين مقاله كشف ساختارگرايي فني موجود در سوره انفطار و چگونگي انجام وظايف زيبايي شناسي، با توجه به اهميت و ميزان تاثير ساختارگرايي اين سوره در مخاطب است.