احساس گيج (بررسي گروتسك، پيشينه و سير آن در غرب)

lt;p dir= RTL gt;     گروتسك(Grotesque) امتزاج دو  ويژگي متضاد فكري و بيانگر حل و فصل ناپذيري آن­هاست. اثر گروتسك در حالي كه ماهيتي تراژدي و مشمئز كننده دارد، موجب خنده و تفريح مخاطب نيز مي­شود و به عنوان شيوه­اي ادبي– هنري از گذشته تا كنون نمونه­هاي بسياري در فرهنگ جهان دارد. اين اصطلاح ابتدا در نقاشي و معماري مطرح گرديد و پس از آن وارد حوزۀ ادبيات شد و توجه منتقدين و نظريه­پردازان را به خود معطوف كرد. در تطور تاريخي گروتسك برداشت­ها و تعاريف متفاوتي از معنا و كاربرد آن ارائه شده است و اگرچه تلاش­هاي بسياري براي تعريف ماهيت آن صورت گرفته است و ديدگاه­هاي مختلفي در اين­باره ارائه كرده­اند، اما با انتشار كتاب « lt;em gt;گروتسك در هنر وادبيات» lt;/em gt; اثر كايزر بود كه ، به طور جدي وارد حوزۀ ارزيابي و تحليل گرديد. در اين مقاله ضمن نقل تعاريف، مضامين و اهداف گروتسك و نيز ديدگاه­هاي متفاوت نظريه­پردازن اين حوزه، به ارائۀ تعريفي تا حدودي جامع و مانع و بررسي اجمالي تطور تاريخي و كاربرد گوناگون اين اصطلاح در غرب پرداخته شده است و كاربردهاي متفاوت آن در دوره­هاي رمانتيك، وسطي و رنسانس مورد بررسي قرار گرفته است. lt;/p gt;