ارزيابي نقش عوامل اقتصادي مؤثر در بهبود امنيت غذايي خانوارهاي شهري با تأكيد بر درآمد(مورد مطالعه: شهر زنجان)

فقر و گرسنگي در تمام دوران زندگي اجتماعي بشر به عنوان معضلي اساسي وجود داشته است. تغذيه لازم كافي و مناسب يكي از عوامل مهم سلامت جسم و روان افراد و سرمنشا رفاه فردي، امنيت غذايي، فرد است. فقر غذايي امروزه به يكي از شاخص‌هاي توسعه پايدار و سلامت شهري تبديل شده است. هدف پژوهش تحليل عوامل اقتصادي و نقش آن در كاهش فقر غذايي خانوارهاي شهري زنجان مي‌باشد. روش مطالعه توصيفي تحليلي ميباشد. براي تحليل عوامل اقتصادي و نقش آن در فقر غذايي جامعه آماري با فرمول كوكران انتخاب و از طريق نمونه‌گيري خوشه‌ايي اقدام به برداشت اطلاعات شده است.اطلاعات مستخرج از پرسشنامه‌ها با استفاده از نرم افزارهاي آماري مورد تحليل قرار گرفته و نتايج آن با استفاده از سيستم اطلاعات جغرافيايي به صورت شماتيك نمايش داده شده است.يافته‌ها نشان داد كه رابطه معناداري بين درآمد، مسكن، اشتغال، سرپرست خانوار و فقر غذايي وجود دارد آسيب پذيرترين قشر در مطالعه حاضر زنان سرپرست‌ خانوار(67/285با تفاوت ميانگيني)كه فاقد مسكن ملكي مي‌باشند بوده است. نتايج نشان داد كه رابطه معناداري بين سطح تحصيلات و در آمد و فقر غذايي خانوارهاي شهري وجود ندارد. در نهايت مي‌توان نياز مبرمي به يك برنامه ريزي جامع براي مقابله با فقر غذايي در سطح شهر زنجان وجود دارد.