ارزيابي شهر پايدار از منظر شهر دوستدار خانواده و بانوان باردار مطالعه موردي: منطقه 19 شهر تهران

امروزه موضوع ارتقاي امنيت، سلامت و آرامش مردم در فضاهاي شهري، به ضرورتي در برنامه‌هاي توسعه پايدار شهري تبديل‌شده است و همواره انتظار مي‌رود كه اين فضاها بتوانند سرزندگي اجتماعي و حضور و فعاليت گروه‌هاي مختلف را ممكن و تسهيل كنند. اين پژوهش با تأكيد بر موضوع و ضرورت حضور، فعاليت و رعايت حقوق زنان، به‌ويژه زنان باردار، شاخص‌هاي شهر پايدار دوستدار خانواده، ميزان آسايش و مطلوبيت فضاهاي شهري براي حضور زنان باردار بررسي كرده است. اين مطالعه اكتشافي باهدف ارزيابي تناسب فضاهاي شهري با نيازهاي جسمي و رواني بانوان باردار انجام‌شده و روش تحقيق آن، توصيفي – تحليلي و روش‌هاي گردآوري اطلاعات، كتابخانه‌اي و ميداني بوده است. نتايج اين پژوهش نشان مي‌دهد كه شرايط كالبدي و خدماتي منطقه، جوابگوي نيازهاي جسمي و رواني (حقوق ويژه) زنان باردار نيست و آن‌ها از شرايط تردد و خدمات شهري براي حضور و فعاليت در محيط بيرون خانه، ناراضي هستند. همچنين كالبد و مجموعه شرايط محله از لحاظ بهداشت جسمي و رواني بسيار ضعيف تا متوسط و نامناسب براي زندگي خانواده‌ها ارزيابي شده است. مديريت شهري منطقه نوزده، در تأمين نيازهاي اوليه خانواده‌ها به‌ويژه زنان باردار در فضاهاي عمومي عملكرد مؤثري ندارد؛ درحالي‌كه با تأمين و تدارك حداقل شاخص­هاي زيست سالم انساني مي‌تواند سهم چشمگيري در افزايش كيفيت زندگي آن‌ها داشته باشد.