اثرات گروه هاي توسعه روستايي بر پايداري اقتصادي فضا مورد: روستاهاي بخش مركزي شهرستان سربيشه

عرصه روستايي شهرستان سربيشه از جمله نواحي كم برخورداري بوده كه با هدف بهبود وضع نابسامان منابع طبيعي و كاهش اثرات محيط زيستي ناشي از فقر حاكم بر روستاها، با همكاري دو نهاد بين المللي (برنامه عمران ملل متحد و بخش تسهيلات محيط زيستي بانك جهاني) اقدام به اجراي پروژه ترسيب كربن شده است. به دنبال اجراي پروژه ياد شده، گسترش گروه­هاي توسعه روستايي و ايجاد صندوق­هاي خرد اعتباري، از اهم اقداماتي بوده كه با هدف توانمندسازي و بهبود وضعيت اقتصادي جامعه روستايي پيگيري شده است. با توجه به گذشت بيش از يك دهه از اقدامات ياد شده، اين پرسش اساسي مطرح است كه «در طول اجراي پروژه و گسترش گروه­هاي توسعه روستايي، وضعيت پايداري اقتصاد در روستاهاي بخش مركزي شهرستان سربيشه چه تغييراتي داشته است؟» به منظور پاسخ به سوال ياد شده، به مطالعه­ي 20 روستا پرداخته شد. داده­ها به كمك مطالعات اسنادي و ميداني گردآوري شد. تجزيه و تحليل داده­ها با بهره­گيري از نماگرهاي آمار توصيفي و آمار استباطي انجام شده است. يافته­هاي تحقيق نشان داد ايجاد و گسترش گروه­هاي توسعه روستايي منجر به بهبود پايداري اقتصادي فضا در روستاهاي داراي گروه توسعه شده است. در حقيقت گروه­هاي توسعه روستايي با مكانيزم صندوق­هاي خرد اعتباري، سهولت دستيابي به منابع مالي را براي روستائيان در "شرايط پيش از توليد"، "در حين توليد" و "مراحل سخت فروش" فراهم ساخته است.پس از كمك به توانمندي روستائيان از حيث مالي و دانشي، آنان ضمن تقويت فعاليت­هاي از پيش برخوردار، زمينه­اي براي فعاليت­هاي جديد در روستاها يافته كه مي­توان در قالب كسب و كارهاي جديد در روستاهاي بخش مركزي شهرستان سربيشه (به ويژه روستاهاي داراي گروه توسعه روستايي) اعم از آرايشگري، شيريني­پزي، عرق گيري و عروسك سازي مشاهده نمود. تركيب فعاليت­هاي تقويت شده­ ي قبلي و پايابي فعاليت­هاي اقتصادي نوظهور در اقتصاد محلي منجر شده تا تبعاتي همچون مازاد اقتصادي و رشد سهم افراد از منابع (تقويت مالكيت) پديدار شود.