معرّفي و بررسي نسخۀ خطّي«صحيفۀ شاهي(تقويم المكاتيب)»

نسخه هاي خطّي، گنجينه هاي گران بهاي هر ملّتي است.كشور ما به دليل داشتن پشتوانۀ فرهنگي قوي ، در اين زمينه بسيار غني است.نسخ خطّي بسياري به زبان فارسي كتابخانه هاي ايران و جهان نگهداري مي شود.اين نسخه ها در زمينۀ علوم گوناگوني نگاشته شده است. منشآت و ترسّل يكي از گونه هاي رايج در تاريخ ادب فارسي و عنوان عمومي آثار و  كتاب هايي است كه در برگيرندۀ منشور يا فرمان، اخوانيات، جوابيات، سلطانيات، سوگندنامه ها و عهدنامه ها، فتح نامه ها يا شكست نامه ها است. عصر تيموري يكي از درخشان ترين و پُررونق ترين دوران منشآت نويسي است. در اين دوره، انشاءِ منشآت و ترسّلات گوناگون، مقياس و معياري براي سنجش مايه هاي سخن شناسي و ذوق به شمار مي رود. منشآت صحيفۀ شاهي يا تقويم المكاتيب عنوان يكي از منشآت عصر تيموري است كه به همّت ملّا حسين واعظ كاشفي سبزواري دبير و منشي دربار سلطان حسين بايقرا و مؤلّف كتب بي شماري از قبيل جواهرالتّفسير، انوار سهيلي، روضه الشّهدا و ... تدوين شده است. نسخه هاي خطّي اين كتاب در كتابخانۀ مجلس شوراي اسلامي، كتابخانۀ مركزي دانشگاه تهران و كتابخانۀ مَلِك و چندين كتابخانۀ ديگر نگه داري مي شود. با توجّه به اهميّت ادبي و تاريخي كتاب صحيفۀ شاهي در اين مقاله كه به روش توصيفي و تحليلي انجام پذيرفته، ضمن نگارش مقدّمه اي در تاريخ مراسلات و معرّفي    نسخه هاي خطّي اين اثر، بر احياي يكي از مواريث تاريخي و ادبي كشور تأكيد شده است.