تحليل عملكرد مديريت شهري بر پايه معيارهاي پايداري محله‌‌اي در بافت تاريخي شهر يزد

امروزه مديريت نوين شهري در قالب فرايند يكپارچه‌‌سازي كوشش‌‌هاي كنش‌‌گران شهري با شكل‌‌دهي به فضاي زيستي در همه زمينه‌‌ها، با هدف بهبود اوضاع زيست محيطي، اجتماعي فرهنگي، كالبدي فيزيكي و اقتصادي شهرها و به‌طور ويژه محله‌هاي شهري، در‌پي افزايش رفاه شهروندان و دستيابي به توسعه پايدار محله‌‌اي و شهري است. در اين راستا، پژوهش حاضر بر آن است تا با شناسايي و تحليل عملكرد مديريت شهري، نقش و جايگاه اين كنش‌‌گر را در پايداري محله‌هاي ناحيه تاريخي شهر يزد مورد بررسي قرار داده و با توجه به اهميت اين كنش‌‌گر راهبردي و كليدي در شهرها، به تحليل آن بپردازد. اين نوشتار كوشيده است با رويكردي كاربردي توسعه‌‌اي و با روش اسنادي و پيمايشي، پس از شناخت وضعيت رضايت از عملكرد مديريت شهري در پايداري محله‌‌اي در چهار بُعد اجتماعي فرهنگي، اقتصادي، زيست محيطي و فيزيكي كالبدي، با استفاده از ابزار پرسشنامه به هدف فوق دست يابد. نتايج به‌دست‌آمده از آزمون‌‌هاي آماري Ttest و تحليل واريانس، مبيّن اين نكات است كه عملكرد مديريت شهري در قالب ابعاد چهارگانه پايداري محله‌‌اي در محله‌هاي بافت تاريخي شهر يزد، شرايط مطلوبي را دارا نبوده و از حد‌ متوسط كمتر است. همچنين، نتايج آزمون تحليل واريانس بيان مي‌‌كند كه از‌نظرِ شهروندان، عملكرد مديريت شهري در ابعاد اجتماعي فرهنگي، زيست محيطي و فيزيكي كالبدي بين محله‌ها، تفاوت معناداري وجود دارد؛ اما از‌نظرِ شاخص‌‌هاي بُعد اقتصادي بين محله‌هاي نه‌‌گانه بافت تاريخي، تفاوت معناداري وجود نداشته و شهروندان همه محله‌ها‌ عملكرد مديريت شهري را ضعيف ارزيابي كرده‌‌اند.