بررسي اثر پروستاگلاندين E2 بر درمان‌كيست‌هاي فوليكولي تخمدان در گاو شيري

هدف از اين پژوهش بررسي اثر پروستاگلاندين E2 بر درمان كيست‌هاي فوليكولي در گاو شيري بود. تعداد 95 رأس گاو شيري مبتلا به كيست فوليكولي در بازه زماني 5 ماهه در گاوداري زاگرس شهرستان شهركرد انتخاب شدند. حيوانات به طور تصادفي به 4 گروه تقسيم شدند؛ گروه اول 200 ميكروگرم گنادرولين استات، گروه دوم 1 ميلي‌گرم دينوپروستون، گروه سوم 2 ميلي‌گرم دينوپروستون و گروه شاهد 2 ميلي‌ليتر سرم فيزيولوژي به صورت عضلاني در روز تشخيص كيست دريافت كردند. در 3 گروه درماني 9 روز بعد از تزريق، حيوانات 500 ميكروگرم كلوپروستنول و در گروه شاهد 2 ميلي‌ليتر سرم فيزيولوژي به صورت عضلاني دريافت كردند. گاوهايي كه در بازه زماني 7 روزه پس از تزريق كلوپروستنول فحل مي‌شدند. براساس قاعده‌ي Am-Pm تلقيح و مابقي دام‌ها در روز 2±18 پس از تشخيص مجدداً معاينه شدند. به منظور اندازه‌گيري سطح سرمي پروژسترون، نمونه خون در روز اول و نهم گرفته شد.فراواني ميزان تلقيح بعد از درمان در گروه‌هاي درماني نسبت به گروه شاهد افزايش معني‌داري داشت (05/0p ) ليكن بين گروه‌هاي درماني اختلاف معني‌دار نبود (05/0 p). ميزان آبستني در تلقيح اول و ميزان انواع مختلف كيست در بازديد بعد از درمان در بين گروه‌هاي مورد مطالعه اختلاف معني‌داري نداشت (0/05 p). سطح سرمي پروژسترون در گروه اول و سوم نسبت به گروه دوم و شاهد افزايش معني‌داري در روز 9 داشت (0/05 p). با توجه به نتايج اين پژوهش، پروستاگلاندين E2 با دوزهاي 1 و 2 ميلي‌گرم اثر قابل قبولي بر درمان كيست‌هاي فوليكولي در گاو شيري ندارد.