بررسي اثر كيفي اجزاي افشاء ريسك شركتي بر عدم تقارن اطلاعاتي با توجه به متغير‌هاي تعديل گر ريسكي بودن، شرايط ركود و تحليلگران نهادي در بورس اوراق بهادار تهران

هدف اين پژوهش بررسي ارتباط بين كيفيت افشاي ريسك شركتي با عدم تقارن اطلاعاتي در شرايط ريسكي‎بودن شركت، ركود و وجود تحليل‎گران نهادي در بورس اوراق بهادار تهران است. براي دستيابي به هدف پژوهش، 100 شركت براي دورۀ زماني پژوهش (1393-1388) بررسي شده است. فرضيه هاي پژوهش با استفاده از الگوي داده هاي تصادفي آزمون شد و تجزيه‌ و تحليل افشاي اطلاعات ريسك، از طريق تحليل محتوايي از بخش هاي مختلف گزارش هيئت‌مديره صورت گرفت. رويۀ اجراي پژوهش بر اساس استاندارد هايي است كه لينسلي و شرايوز (2006) تدوين كرده‎اند. نتايج پژوهش نشان مي دهد رابطۀ منفي و معناداري بين كيفيت افشاي ريسك و عدم تقارن اطلاعاتي (شكاف قيمت پيشنهادي خريدوفروش و سطح معاملات) وجود دارد. همچنين ميزان ريسكي بودن شركت با توجه به سطح فناوري و وجود تحليل گران نهادي در حالت حجم معاملات، تأثير معناداري بر ارتباط بين كيفيت افشاي ريسك و عدم تقارن اطلاعاتي مي‎گذارد؛ اما در بورس اوراق بهادار تهران افشاي اطلاعات ريسكي در وضعيت‎هاي مختلف اقتصادي تأثير يكساني بر عدم تقارن اطلاعاتي دارد.