ارائه مدل تركيبي برآورد بازده مورد انتظار با استفاده از الگوريتم ژنتيك

هدف: از مدل‎هاي پركاربرد در برآورد نرخ بازده مورد انتظار، مدل قيمت‎گذاري دارايي سرمايه‎اي است. در مدل قيمت‎گذاري دارايي سرمايه‎اي استاندارد، ضريب بتا ثابت و رابطه بين بازده سهام و بازده بازار خطي فرض مي‎شود، در حالي ‎كه در بازارهاي مالي اين امكان وجود دارد كه با تغيير هزينه ـ منفعت سرمايه‌گذاران در خصوص بازده و ريسك، ضريب بتا نسبت به زمان متغير شده و همچنين در محيط غيرخطي، تخمين ضريب بتا به‎صورت خطي ناسازگار و  با اريب همراه شود. بنابراين استفاده از مدل‎هاي ديگر در برآورد بازده موردانتظار ضروري به نظر مي‎رسد. روش: در اين پژوهش علاوه‎بر مدل قيمت‎گذاري دارايي سرمايه‎اي استاندارد، از مدل‎هاي رگرسيون آستانه‎اي و رگرسيون كرنل به‎منظور برآورد مدل قيمت‎گذاري دارايي سرمايه‎اي استفاده شده است. با توجه به اينكه اساس هر يك از مدل‎هاي يادشده را مفروضات متفاوتي شكل مي‎دهد، در اين پژوهش تلاش شده است كه با استفاده از الگوريتم ژنتيك و در بازه زماني 1387 تا 1396 به ارائه مدل تركيبي به‎منظور برآورد بازده مورد انتظار پرداخته شود. يافته‎ها: بازده مورد انتظار از طريق مدل­هاي قيمت­گذاري دارايي سرمايه­اي استاندارد، آستانه­اي، رگرسيون كرنل موضعي و تركيب هر سه مدل مذكور، برآورد شده و نتايج آن با بازده تحقق­يافته مقايسه شدند. از شاخص ميانگين مجذور خطا براي سنجش قدرت پيش‌بيني مدل­هاي تحقيق استفاده شده است. همچنين، به‎كمك آزمون مقايسه زوجي روي شاخص ميانگين مجذور خطا مدل­هاي تحقيق با يكديگر مقايسه شده­اند. نتيجه‎گيري: نتايج نشان مي‎دهد كه در نظر گرفتن مدل تركيبي موجب شده است قدرت پيش‎بيني بازده تحقق‎يافته در مقايسه با ساير مدل‌هاي تحقيق افزايش يابد.