ارزيابي ريسك سيستمي در نظام مالي كشور با استفاده از روش شبكه عليت گرنجر

هدف: ريسك سيستمي زماني اتفاق مي‎افتد كه شكست يا بحران در يك بخش از بازار به ديگر بخش‎ها سرايت كند و به بحراني فراگير تبديل ‎شود؛ به گونه‎اي كه زيان يك يا چند نهاد مالي مهم و اثرگذار به ساير نهادها نيز منتقل شود. در نظام مالي هر كشوري شناسايي دقيق و به‎‎موقع ريسك سيستمي با‎ هدف پيشگيري از وقوع بحرانِ مالي ضرورتي انكارناپذير است. بنابراين در پژوهش حاضر، ريسك سيستمي در نظام مالي كشور ارزيابي شده است.   روش: در پژوهش حاضر با استفاده از روش شبكه عليت گرنجر، ريسك سيستمي در نظام مالي كشور، شامل بانك‎ها، شركت‎هاي سرمايه‎گذاري و بيمه در فاصله زماني 1390 تا 1396 ارزيابي شده است. يافته‎ها: نتايج پژوهش نشان مي‎دهد بخش بانكي و بيمه به‎ترتيب داراي بيشترين و كمترين ميزان ريسك سيستمي هستند. همچنين مشخص شد كه ميزان ارتباط سيستمي بين نهاد‎هاي مالي در گذر زمان تغيير مي‎كند. در بررسي اعتبار نتايج پژوهش، با استفاده از رگرسيون رتبه‎اي مشخص شد كه نتايج استخراج شده از اعتبار كافي برخوردارند. نتيجه‎گيري: بخش بانكي داراي بيشترين درجه تأثيرگذاري بر ساير بخش‎هاست كه اين موضوع بر بالا بودن ريسك سيستمي در بخش بانكي دلالت دارد. به بيان ديگر، بخش بانكي به‎عنوان جزئي از نظام مالي كشور نسبت به ساير بخش‎ها اهميت سيستمي بيشتري دارد و در صورت وقوع بحران مالي در اين بخش، به‎علت تأثيرگذاري به نسبت بالاي آن، به‎راحتي مي‎تواند به ساير بخش‎ها سرايت كند.