بررسي عددي اثر استفاده از نانوسيال به عنوان سيال واسط بر عملكرد گرمايشي سيستم گردآور خورشيدي سهموي مركب براساس قطر بهينه لوله داخلي

گردآور يكي از روش‌هاي دستيابي به انرژي گرمايي پاك و از مهم‌ترين و كاراترين آن گردآورهاي سهموي مركب هستند. اين مقاله سعي بر سنجش ميزان انتقال گرما در يك گردآور سهموي مركب حاوي دو لوله آب و يك نانو سيال آب پايه دارد. در اين تحقيق از يك مدل سه بعدي با استفاده از نرم افزار Fluent (حجم محدود) براي شبيه سازي و حل معادلات حاكم (پيوستگي، ممنتوم و انرژي) در يك گردآور به طول 500 و قطر 55 ميليمتر استفاده شده است. بر اساس نتايج عددي، براي يك گردآور با قطر 55 ميليمتر استفاده از لوله هاي آب 6 ميليمتري بيشترين انتقال گرما به ميزان C 1/947 و براي كسر حجمي 8% اكسيد آلومينيوم بدست خواهد آمد. در تمام كسرهاي حجمي نانو سيال (0، 2، 4، 6، 8 و 10 درصد) براي لوله با قطر 6 ميليمتر نتايج حاكي از اين است كه گردابه هاي تشكيل شده حول لوله آب سرد بزرگتر از گردابه هاي حول لوله آب گرم هستند و اين موضوع به دليل گراديان دماي بالاي موجود بين ديواره ها و لوله آب سرد است.