تجزيه و تحليل ژنوتيپي ناحيه ي كمپلكس اصلي سازگاري بافتي در مرغ هاي بومي ايران

ناحيه ي MHC مرغ‌ها در پاسخ‌هاي ايمني، مقاومت به بيماري‌ها و فرايندهاي تكاملي، داراي اهميت است. در اين تحقيق 200 نمونه ي خوني از مرغ هاي بومي نژاد هاي عمومي، آذربايجان غربي، مرندي و مازندراني اخذ شد و DNA ي ژنومي به روش بهينه شده ي نمكي استخراج و چند شكلي هاي آللي در جايگاه‌هاي ژني BL، BF و BG با استفاده از تكنيك PCR-RFLP بررسي شد. براي شناسايي جهش در جايگاه‌هاي ژني ياد شده از آنزيم Msp I استفاده شد. در جايگاه ژني 374 جفت بازي BL، فقط ژنوتيپBB اما در جايگاه ژني 1048 جفت بازي BF، دو ژنوتيپ CG و GG شناسايي شد. در اين جايگاه آلل C شامل باندهاي 515، 410، 75 و 47 جفت بازي و آلل G نيز داراي باندهاي 410، 302، 213، 75 و 47 جفت بازي بودند. در جايگاه ژني 401 جفت بازي B-G، سه ژنوتيپ MM، MN و NN و دو آلل M شامل يك باند 401 جفت بازي و آلل N داراي باندهاي 350 و 51 جفت بازي مورد شناسايي قرار گرفت. در كل جمعيت ها شاخص اطلاعات شانون در دو جايگاه ژني B-F و B-G به ترتيب 0.37 و 0.59 و شاخص تثبيت به ترتيب 0.13 و 0.17 محاسبه شدند. بيشترين مقدار شاخص هتروزيگوسيتي مشاهده‌ شده براي جايگاه هاي ژني ياد شده به ترتيب 0.25 و 0.48 برآورد شد. با توجه به وجود چندشكلي در دو جايگاه ژني B-F و B-G، مي‌توان با استفاده از پاسخ ايمني ژنوتيپ‌هاي مشاهده ‌شده، از اين جايگاه‌ها به ‌عنوان نشانگر براي اصلاح نژاد ژنتيكي جهت افزايش مقاومت مرغ‌هاي بومي به بيماري ها‌ استفاده كرد.