نقد ديدگاه مستشرقان در مورد تأثيرپذيري قرآن از اشعار عصر نزول

پژوهش حاضر به يكي از شبهات مهّمِ مستشرقان يعني تأثيرپذيري قرآن از اشعار عصر نزول كه نتيجه و پيامد آن بشري بودن قرآن را ثابت مي‌كند، پرداخته است. مهم‌ترين اشعاري كه مستشرقان روي آن حساب باز كرده‌اند، اشعار «امرؤ القيس» و «امية بن ابي صلت» دو تن از شاعران دوران عصر نزول است كه در اين نوشتار مورد بررسي و نقد قرار گرفته و در نتيجه روشن مي‌گردد كه قرآن تحت تأثير اشعار عرب نبوده است. و چه بسا اين شاعران از قرآن اثر پذيرفته باشند و مفاهيم قرآني را در اشعار خود گنجانيده باشند.